در این روزگار که همه ما درگیر مشکلات متعددی هستیم که ما را وارد وادی تکرار و خستگی کرده و از ما آدم بی حوصله ای ساخته، داشتم به چیزهایی فکر میکردم که حتی شده برای لحظه ای ما را از این حال دور می کند. چیزهایی که میتوانم به آنها بگویم حال خوب کن! چیزهایی که شاید بسیار کوچک و گذری هستند اما به قول معروف لنگه کفشی هستند در بیابان! دل خوش کنکی هستند در روزمرگی! اما این حال خوش کن ها امروزه چه چیزهایی هستند؟ شاید بتوان آن را در گذراندن وقت با یک کودک و غرق شدن در دنیای راز آلود او یافت! شاید بتوان آن را در یک سفر کوتاه و بدون مقدمه یافت! شاید بتوان آن را در قرار با یک دوست یا آشنای قدیمی یافت! شاید بتوان آن را در گذراندن وقت با همراه در خیابانها و قدم زدن و حرف زدن درباره چیزهای خوب و خیال بافی یافت! شاید ...!

 پ . ن :

- دیدار چند باره یک آشنای قدیمی از آن حال خوب کن ها بود که در نوشتن این متن بی تاثیر نبود!

- با تشکر از همسر عزیز که من را در اصلاح غلطهای املایی و ادبی این متن یاری کرد!