سلام و ممنون از اینکه ما رو اینجا با نوشته هامون تحمل می کنید و لطف می کنید که نظرتون رو می‌نویسید.

الان که دارم می نویسم شب یلداست و دیگه همه خودشون در این مورد استادن و نیازی به توضیح و تعریف زیادی نیست. فقط من تنها نشستم و دارم این شب طولانی رو میگذرونم. بعضی وقتها زمان میگذره و ما هم باهاش میریم جلو و یه وقتی نگاه می کنیم و می بینیم که یه جایی تنها موندیم و هیچکسی هم ازت یادی نمیکنه. راستش شایدم تقصیر از خود ماهاست که از دیگران دوری می کنیم. اما میخوام بگم با همه این شلوغیها و مشکلات و سر و صداها و دوست داشتنها و نفرتها، یه جایی میبینی که هیچکس دور و برت نیست و حالی ازت نمی پرسه. پس سعی کنیم زیاد سخت نگیریم و یادمون باشه که همیشه فاصله ها رو رعایت کنیم و خودمون رو به کسی تحمیل نکنیم. بلکه ببینیم اون کسانی که دچار روزمرگی و درگیر زندگی ماشینی شدند، آیا ازت خبری می گیرند؟!؟

با اجازه و یا علی!!!