دوباره سلام اما چه زود!!!

نمی دونم تا حالا جدی نشستید و به این مسئله فکر کردید که یک روز بخواهید مسئولیت یک زندگی رو قبول کنید!؟! نمی دونم اصلا دوست دارید لذت همراه شدن یا همسر بودن و پشتیبان بودن یا مرد و زن یک زندگی مشترک رو شدن رو بچشید یا اینقدر فکرها و مشکلات زیاد هست که نزدیک شدن به این قضیه زیاد آسون نیست. تصمیم سختیه و از اون راهها است که وارد شدن به اون شوخی بردار نیست و نیاز به یک اراده قوی و دلیل جدی داره تا بهش هدف بده و بتونه در تمام لحضاتی که کم آوردید بتونید راحت ادامه بدید و دوباره با نیروی جدید شروع کنید. هر کسی یک هدفی داره از داشتن همراه و همسر.یکی نیاز به محبت داره، یکی مستقل شدن رو دوست داره، یکی پشتیبان و همراه می خواد،  یکی به فکر پیشرفته، یکی دنبال تجربه یک رابطه تازه مشترک اجتماعی، یکی دنبال تشکیل خانواده و احساس اینکه می تونه مرد یا زن یک زندگی رو داشته باشه رو آغاز کنه و یکی هم دوست داره مزه دوست داشتن و دوست داشته شدن رو بچشه. ولی من حس می کنم که همه این حسها اگر با هم ایجاد شد و بهت فرمان داد که بری جلو یک لحظه تردید نکنی اما منطق رو با احساس مخلوط کرد!!! اما حس می کنم اگر واقعا دنبال این هدفها باشید تو داشتن همراه زندگی، با همه سختیها و مشکلات که احتمالش کم نیست می شه از این تجربه هم لذت برد!!!

فقط یه چیزی در انتها و اینکه خدا همیشه یک تضمینی داده در این جریان اما نمی دونم چه جوری میشه به اون رسید!؟!؟

با اجازه و یا علی!!!